Wycieczka Indie, Nepal

Reklama

Czerwieniało. Na ulicach pojawiły się flagi i transparenty, ściany domów pokryły się czerwonymi plakatami z sierpem i młotem. Na niektórych widniały podobizny Marksa, Engelsa, Lenina i Stalina, a ponad nimi portrety Mao Tse Tsunga. Na wszystkich rzucała się w oczy data: 1 maja.

Komunizm w Nepalu

Jeśli ktoś wybrał się w tych dniach na wycieczkę po okolicznych wzgórzach, mógł spotkać dzieci wałęsające się po ścieżkach lub bawiące się gdzieś powyżej pól. Od kilku dni szkoły były zamknięte, a wiele z nich zostało zajętych przez uzbrojonych mężczyzn w czerwonych bandanach. Dzieciom podobały się te dodatkowe wakacje, ale uczniowie starszych klas chodzili mocno zaniepokojeni. Mieli właśnie przystępować do końcowych egzaminów, od których zależały ich studia i późniejsze życie.

Reklama

Nepal – Maoiści

Maoiści z całego kraju zmierzali do stolicy i do głównych miast. Zajmowali hale, fabryki i stadiony, w których czekali w gotowości na majowy świt. Armia i policja też przygotowywały się do starcia. Przed ważnymi budynkami ustawiano worki z piaskiem i stanowiska karabinów maszynowych. Wzmogły się wojskowe kontrole na drogach, ale mimo to czerwony potok zalewał kraj.

Nepal – Strajk generalny

Na 1. maja Maoiści zapowiedzieli wielkie demonstracje na ulicach wszystkich miast. Następnego dnia miał zacząć się strajk generalny – paraliżujący kraj, bezterminowy i ostateczny, prowadzący do ustąpienia premiera i przejęcia władzy.

Krótka historia komunizmu w Nepalu

Przez kilkaset lat Nepal był dumnym, himalajskim królestwem. Nie dał się podbić Brytyjczykom ani Chińczykom. Żeby odróżnić się od Indii wprowadził nawet własną strefę czasową – 15 minut przed czasem w New Delhi. Był biedny, ale samodzielny.

Bieda jednak w końcu dała pożywkę ideologii i rozpoczęła się komunistyczna rebelia, w której zginęły dziesiątki tysięcy ludzi. Maoistowska partyzantka zastraszała kraj, aż do niespodziewanego zwycięstwa wyborczego w 2006 r. Ministerialne teki zastąpiły karabiny, a ostatni król Nepalu abdykował pozostawiając kraj republiką.

Po trzech latach pojawiły się jednak intrygi i niesnaski, a po nieplanowanym zwolnieniu szefa armii Maoiści wyszli z koalicji i wrócili na swoje partyzanckie stanowiska. Teraz żądli możliwości utworzenia rządu, ustąpienia władz i wielkich zmian w konstytucji. Nie spoczną, dopóki tego nie otrzymają.

Wycieczka Indie, Nepal – miały być Himalaje

Mieliśmy jechać do parku narodowego Chitwan. Tam czekały na nas nosorożce i tygrysy, które mieliśmy oglądać z grzbietu słonia, a potem pozwolić się polewać słoniowi wodą podczas jego kąpieli w rzece. Później mieliśmy jechać do Pokhary, by rozkoszować się widokiem ośnieżonych Himalajów z Annapurną na czele. W nocy z 28. na 29. kwietnia uświadomiliśmy sobie jednak, że nigdzie nie pojedziemy. Czekało nas kilkanaście dni w oblężonym Kathmandu, w pokoju Raja, bez prądu i wody.

Rewolucja – paraliż totalny

Miał zamrzeć całkowicie ruch na drogach, nie tylko transport dalekobieżny, ale też miejscowe tuk-tuki, riksze, autobusy, taksówki i samochody prywatne. Wszystkie sklepy, firmy i zakłady miały być zamknięte, a czarnorynkowe ceny miały iść w górę wielokrotnie. Wszędzie trzebaby iść pieszo, a przy tym nie rzucać się w oczy na ulicach kontrolowanych przez Maoistów. Byłoby niebezpiecznie.

Wyjazd do Indii z Nepalu

W końcu skończyłaby się nam ważność nepalskich wiz. Jeżeli urząd imigracyjny w ogóle nadal by pracował, musielibyśmy jakoś je przedłużyć. Moglibyśmy też przemknąć pieszo na lotnisko i poświęcić resztę naszych rocznych funduszy na wylot z kraju. Była jeszcze jedna iluzoryczna szansa – natychmiastowy wyjazd do Indii, ale do tego brakowało nam w paszportach indyjskich wiz.

Czytaj dalej: Jak walczyliśmy o wizy do Indii i ostatni autobus do granicy.
(Wycieczka Indie / Nepal)

Czy przeżyłeś chwilę grozy w czasie swoich podróży? Podziel się swoją historią!