fot. lifeofathousandhills (Tutsi i Hutu)
Rwanda
- cz 1. - Ludobójstwo w Rwandzie
- cz 2. - Tutsi i Hutu
- cz 3. - Wojna w Rwandzie
- cz 4. - Rwanda - propaganda nienawiści
- cz 5. - Ludobójstwo w Rwandzie było zaplanowane
- cz 6. - Nagość życia
- cz 7. - Sezon maczet
- cz 8. - Strategia antylop
- cz 9. - Ludobójstwo w Rwandzie
- cz 10. - Rwanda dziś
Tutsi i Hutu – to nie plemiona
Wielu powtarza, że Tutsi i Hutu to plemiona. Nieprawda.
Od tysiąca lat istnieje jeden naród – Banyaruanda. Mówią tym samym językiem, wyznają tą samą religię (Tutsi i Hutu to katolicy), wyrośli w tej samej kulturze.
To Europejczycy orzekli, że Rwandę zamieszkują 3 plemiona:
- Tutsi: jaśni, szczupli, wysocy, delikatni, inteligentni
- Hutu: ciemni, krępi, niscy, twardzi
- Twa: ciemni Pigmeje
Tutsi i Hutu nie różnią się wyglądem. Sami Rwandyjczycy nie odróżnią na ulicy, kto jest kim.
Czym więc są nazwy Tutsi i Hutu? Najlepiej pasują takie określenia:
- klasy społeczne
- warstwy feudalne
- kasty
fot. lifeofathousandhills
Tutsi
Tutsi (Watussi) to mniejszość – 14% ludności Rwandy i Burundi. Przed ludobójstwem było ich 1,5 miliona. Zamordowano prawie milion. Tuż potem do Rwandy powrócili jednak uchodźcy z wcześniejszych pogromów – nikt nie wie, ilu ich jest obecnie.
Od wieków symbolem bogactwa, pozycji i władzy w Rwandzie była krowa.
Cóż to były za krowy! Największe rogi na świecie – 160cm rozpiętości, piękna czerwonawa sierść, potężne podgardle, wzrost większy od człowieka – to krowa Watussi, rwandyjska odmiana zebu. Nie były przeznaczone na mięso – ludzie pili ich mleko i krew.
Tutsi to posiadacze krów.
Każdy, kto je posiadał, był nazywany Tutsi – nie miało znaczenia pochodzenie i nie było to określenie na stałe. Tutsi można było się stać poprzez awans społeczny – kupno krowy lub małżeństwo.
Królem Rwandy był zawsze Tutsi (mwami). Podobnie otoczenie króla i arystokracja – bogaci, wykształceni Tutsi. To oni rządzili Rwandą.
Hutu
Hutu (Bahutu) stanowili większość – 85% ludności Rwandy i Burundi.
Przez wieki byli klasą niższą – pozbawioną władzy i majątku. Zajmowali się głównie rolnictwem, czasami dzierżawili krowy od Tutsi, ale nigdy nie byli ich właścicielami. Jeśli Hutu posiadali ziemię, musieli płacić daninę zarządcy Tutsi.
Status Hutu był też nadawany wszystkim ludom podbijanym przez Rwandę.
Twa
Jest jeszcze trzecia grupa ludności w Rwandzie – Pigmeje Twa (Batwa). Jest ich tylko ok 80 000, stanowią 1% mieszkańców Rwandy.
Podobno to oni osiedlili się tu jako pierwsi. Nie posiadali krów jak Tutsi, ale też ich nie wynajmowali jak Hutu.
Trudnili się myślistwem, produkowali garnki, kosze, zbierali miód w lesie. Wielu było parobkami na polach Hutu albo służącymi u Tutsi.
Tutsi, Hutu – warstwy feudalne
Struktura Tutsi / Hutu w Rwandzie przypominała europejski feudalizm.
Feudalizm w Europie – w uproszczeniu:
- Senior / szlachcic przekazywał wasalowi / chłopu ziemię,
- szlachta posiadała, chłopi pracowali,
- chłopi płacili szlachcie za użytkowanie ziemi,
- szlachta broniła kraju,
- szlachta rządziła w państwie.
Feudalizm w Rwandzie:
- Senior / Tutsi przekazywał wasalowi / Hutu krowy,
- Tutsi posiadali, Hutu pracowali,
- Hutu płacili Tutsi za wypożyczenie krowy,
- Tutsi bronili swoich klientów Hutu,
- Tutsi rządzili w państwie.
Rwanda – kolonia Niemiec
Rwanda była dla Europejczyków nieistotna – odległa, mała i biedna. Skolonizowali ją dopiero w 1885 roku. Właściwie to za dużo powiedziane – na Konferencji w Berlinie biali dyplomaci po prostu ustalili, że kraj będzie kolonią Niemiec. Rwandyjczyków nikt nie poinformował.
Niemcy niezbyt interesowali się swoją kolonią. Wcielili ją do Niemieckiej Afryki Wschodniej i utrzymywali w Rwandzie zaledwie 5 urzędników i 166 żołnierzy.
Do zarządzania krajem wykorzystali arystokrację Tutsi – którzy wydawali im się mniej czarni niż Hutu, czyli zapewne trochę lepsi. To był pierwszy sygnał do zaostrzenia podziałów.
Rwanda – kolonia Belgii
Po I wojnie światowej Rwanda i Burundi stały się protektoratem Belgii.
Obca kultura, spiski, niezrozumiałe zależności kastowe, grupy wpływów. Jak tu rządzić? Najłatwiej zgodnie z rzymską zasadą „dziel i rządź” – trzeba wykreować konflikt wewnętrzny w podbitym narodzie. Utrwalić nienawiść etniczną.
Belgowie wykorzystali podział społeczno-ekonomiczny Tutsi – Hutu – Twa. Zastosowali wzorce z Europy – teorię ras. Tak jak rasa aryjska miała być wyższa, a słowiańska niższa, tak teraz Tutsi mieli być rasą panów, a Hutu podludźmi.
Przy okazji utrwalił się mit, że Tutsi i Hutu to plemiona, a nie warstwy społeczne.
(Tutsi i Hutu w dowodach osobistych w Rwandzie)
Rasy Tutsi i Hutu
Belgowie przeprowadzili spis ludności i wprowadzili dowody osobiste z rubryką „ethnie” – Tutsi, Hutu lub Twa. Ale kto jest kim? Przecież ten podział był płynny.
Europejczycy uprościli sprawę. Jeśli ktoś miał więcej niż 10 krów – zostawał Tutsi, jeśli mniej – Hutu lub Twa. Wkrótce dodano kryterium antropologiczne. Belgijscy lekarze przebadali tysiące Rwandyjczyków. Mierzyli rozstaw oczu, obwód głowy, długość nosów, proporcje kończyn – jak nazistowscy lekarze w Europie. Aż w końcu ogłosili, kto jest Tutsi, a kto Hutu.
Dowody osobiste z rubryką „ethnie” odegrały decydującą rolę w czasie ludobójstwa – kosztowały życie milion Tutsi.
Tutsi, Hutu – raz na zawsze
Fundamentalną zmianą było to, że przynależność rasową ustalono raz na zawsze. Kupno krów nie oznaczało już awansu na Tutsi, a ubodzy Tutsi nie stawali się Hutu. Zamiany były bardzo rzadkie. Pojawił się wyraźny podział: my – oni.
Na każdym kroku Europejczycy podkreślali, kto jest lepszy, a kto gorszy. Mówili o tym misjonarze i urzędnicy. Utworzono szkoły z podziałem na klasy dla Tutsi i klasy dla Hutu.
Hutu u władzy
Ale na przełomie lat 50. i 60. XX wieku w Afryce nastąpiła fala dekolonizacji. Ambicje niepodległościowe mieli oczywiście przede wszystkim wykształceni, elitarni Tutsi.
Dlatego Belgowie zmienili taktykę. Z dnia na dzień przeszli na stronę Hutu, którymi łatwiej było rządzić. Teraz gorszymi stali się Tutsi. A Belgowie znowu podsycali nienawiść – tym razem przeciwko tym, których sami wykreowali jako lepszych.
W 1959 roku wybuchło powstanie Hutu. Chłopi ruszyli z maczetami na swoich panów Tutsi. Obalili króla, zrabowali stada i przeprowadzili wielką rzeź.
Zamordowano ponad 100 000 Tutsi. 150 000 uciekło za granicę – do Ugandy, Konga, Tanganiki i Burundi.
Rwanda
- cz 1. - Ludobójstwo w Rwandzie
- cz 2. - Tutsi i Hutu
- cz 3. - Wojna w Rwandzie
- cz 4. - Rwanda - propaganda nienawiści
- cz 5. - Ludobójstwo w Rwandzie było zaplanowane
- cz 6. - Nagość życia
- cz 7. - Sezon maczet
- cz 8. - Strategia antylop
- cz 9. - Ludobójstwo w Rwandzie
- cz 10. - Rwanda dziś
Najczęściej wyszukiwane:
- plemiona tutsi i hutu
- Kto to jest Hutu i Tutsi?
- tutsi i hutu konflikt
- Ruanda tutsi i hutu
- najwieksza krowa swiata
- plemię tutsi
- tutsi-hutu
- www pasjaświata pl/tutsi-hutu/
- rwanda 1994 pl
- rwanda 1994plemiona
- ruanda- rwanda
- rwanda dowody osobiste
